Tussen mijn 14^e en 18^e levensjaren heb ik zeer veel studievermijdend gedrag vertoont. Dit kwam in allerlei varianten tot uiting. Zo had (en heb) ik last van een zogeheten boekenverslaving, een zeer bruikbare vorm wanneer je studeren wil vermijden. Vooral de dunne boekjes die je makkelijk onder je leerboek kon verstoppen waren een uitkomst. Wanneer ik controle kreeg op mx92n kamer (in de vorm van mx92n moeder die even een kopje thee kwam brengen aan haar serieuslerende dochter of xe9xe9n van mx92n zussen die toe was aan wat aandacht) kon zox92n dun boekje heel makkelijk ergens tussen gestopt worden zonder dat iemand het doorhad. Uiteraard had ik alleen mezelf ermee wanneer ik tijdens een tentamen wel mx92n leesboek uit het hoofd kende maar niet de lesstof.

Dan heb je nog vrienden, ook een uitkomst bij studievermijdend gedrag. Je vrienden zijn tenslotte hartstikke belangrijk en die vriendschappen onderhouden kost nu eenmaal tijd. In mijn geval uitzonderlijk veel tijd. Zoveel tijd dat school er veelal onder leed.

Werk was ook een groot onderdeel. Behalve het voordeel van geld dat dit opleverde deed ik dit ook liever dan leren. Zo heb ik kranten gelopen, schoongemaakt, achter de kassa gezeten, op de markt gestaan en ben ik zox92n irritante telemarketeer geweest. Alleen oppassen deed ik niet graag, misschien wel omdat dit zo makkelijk gecombineerd kon worden met studeren, wat ik liever vermeed.

Nu hoopte ik dat wanneer je volwassen bent, kinderen hebt, een huisbezitter bent en hartstikke verantwoordelijk voor van alles en nog wat, dit studievermijdend gedrag vanzelf zou verdwijnen.Ik bedoel, kom op zeg, hoe volwassen wil je zijn?! Maar nee, deze eigenschap lijkt zeer diep in me geworteld te zitten. En daar kom ik achter nu ik een cursus/opleiding volg. Geheel vrijwillig en puur uit eigenbelang. En tja, daar hoort studeren bij.
Maar zelfs nu, op deze zaterdagochtend, voel ik de onweerstaanbare drang om stiekem een boek te gaan lezen. En dat terwijl mx92n mannen mij het huis alleen hebben gegund, zodat ik aan de studie kon. Zij zijn in de waan dat ik hier enorm mx92n best zit te doen, net zoals mx92n moeder vroeger. En  in plaats van dat ik achter mx92n studieboek ging zitten, heb ik eerst het huis opgeruimd (je kunt tenslotte niet studeren in de rommel), toen even alle belangrijk sites bekeken op internet (je moet op de hoogte blijven), vervolgens nog even gezellig zitten telefoneren (x91k kon er niks aan doen, x91k werd gebeld) en ben daarna pas gaan studerenx85

En wat doe nu? Juist, een blog zitten typen over studievermijdend gedrag, Heleen, kom op zeg! Hup, aan de studie! Kappen nu!
(eerst nog even deze blog plaatsen hoor)