Ik ben vanmorgen opgekomen voor de rechten van de vrouw. Tijdens een ontspannen wandelingetje naar de vijver met de jongste werden we bruut geconfronteerd met een confrontatie tussen een aantal mannen een onschuldige vrouw. Ik kon niet anders dan ingrijpen en een voorbeeld stellen voor mijn zoon, hoe jong hij ook is.

Het begon zo, we hadden een zak brood mee met de bedoeling onze vrienden, de eenden, hier blij mee te maken. Bijkomende voordeel is dat ik mijn jongste hier ook erg gelukkig mee maak; hij is dol op eenden. Elke keer wanneer we de vijver op de fiets passeren stuitert hij van enthousiasme bijna van de fiets en maakt daar vreemde geluiden bij, die niet echt vergelijkbaar zijn met het gekwaak van de eenden.

Hoe dan ook, we kwamen aan bij de vijver en onze vrienden begroetten ons met luid gekwaak en enthousiasme. Ondanks het vele eten wat ze toegegooid krijgen is het verassend te zien hoe blij ze weer zijn met elke nieuwe bezoeker. Daarbij blijven ze er nog slank onder ook,  wat ik een kunst vind.
Mijn jongste heeft een zeer goede werphand, dus hij wierp vanuit de kinderwagen trefzeker telkens een stuk brood in het water en propte er af en toe snel xe9xe9n in zx92n eigen mond.

We zaten tevreden naar de snaaiende eenden te kijken totdat er een gevecht ontstond. Drie mannelijke eenden (mij is vroeger geleerd dat de mannelijke eendjes er mooi gekleurd uit zien en de vrouwen meestal saai bruin, vandaar dat ik vrij zeker weet dat dit mannetjes waren), dreven met een behoorlijk vaart en half vliegend naar een arm vrouwtje toe en mishandelden haar. Twee zaten boven op haar en de ander zat in haar nek te bijten. Ondertussen werd het vrouwtje telkens onder water geduwd en kon ze niet wegkomen.

Ik was hevig verontwaardigd! Dit is toch geen manier van doen! Dan kun je me vertellen dat de lente begint en dat dit de natuur is, maar dit druist tegen alle verworven rechten in en kon ik niet zomaar laten gebeuren.
 Ik begon dus een beetje te roepen tegen die eenden, waar ze niet echt op reageerden. Daarna maakte ik een beetje kabaal door tegen een hekje aan te trappen maar ook hier werd geen aandacht aan geschonken. Tenslotte heb ik even overwogen om een steentje tegen de mannetjes aan te gooien, maar dit leek me geen goed voorbeeld tegenover mx92n jongste (die, niet te vergeten, immers al een goede werphand heeft). Dus ik heb een aantal broodkorsten tegen ze aan gegooid met als gevolg dat de mannetjes enigszins afgeleid werden en het vrouwtje de kans kregen om weg te vliegen.

Helaas voor het vrouwtje vlogen er wel een aantal mannetjes achteraan. Ik weet niet hoe het afgelopen is want ze gingen er aardig hard vandoor. Ik merkte wel aan mezelf dat ik in een aardig hoog tempo weer naar huis liep met zoonlief. Ondertussen hem belerend toesprak dat wat we net gezien hebben echt niet kan en dat je in dit soort situaties altijd moet opkomen voor de zwakkere, in dit geval toevallig de vrouw.