Het nut van vervelen
Echt belachelijk al die beeldschermen op de achterbank van de auto! Kom op zeg, mag een kind zich tegenwoordig niet meer vervelen tijdens een autoritje? Moeten ze altijd maar vermaakt en ge- entertainend worden? Beseffen die ouders wel hoe waardevol die momenten op de achterbank zijn?
In mijn kinderjaren heb ik heel wat uurtjes in de auto doorgebracht. Mijn familie woonde bijna allemaal in het westen van het land en dus ging wij provinciaaltjes regelmatig die kant op. Ik zie mezelf nog zo zitten: benen opgevouwen, donald duckje in mx92n hand en walkman op mijn hoofd met een leuk cassettebandje (van A.J.Kwak). Soms vouwde ik mezelf zo klein mogelijk op zodat beide zussen voldoende ruimte hadden om met elkaar ruzie te maken over wie waar precies mocht zitten en of die kleine teen toegestaan was op die plek of niet. Ik deed ondertussen alsof ik sliep.
Soms propte we ons kleine zusje ook op de grond tussen de stoelen en de achterbank, hadden wij mooi de ruimte en mx92n zusje vond het volgens mij ook wel lollig.
Wat we ook regelmatig deden was zwaaien naar andere autox92s. En dan het liefst op een beetje rare manier, dus bijvoorbeeld met onze voeten, ellebogen of kniexebn. We hoopten dan altijd dat een vrachtwagen met zx92n lampen zou knipperen.
En dan heb ik het nog niet eens over die enorme hoeveelheid spelletjes die we konden doen en liedjes die gezongen werden. Hartstikke leuke momenten ware dit en waardevolle herinneringen. Natuurlijk hoorde er ook ruzie bij en je helemaal kapot vervelen. En uiteraard het dreigement van mx92n vader dat hij ons uit de auto zou zetten als we nu niet ophielden met ruzie maken.
Nu ikzelf in de positie verkeer om voorin te zitten met kinderen op de achterbank heb ik mezelf maar afgeleerd om naar andere autox92s te zwaaien. Ook ons gezinnetje zit met regelmatig in de auto op weg naar vrienden/familie die in het westen wonen (misschien wordt het eens tijd om te verhuizen?). Ons beleid als ouders is om zo min mogelijk aandacht te schenken aan de jongens en niet teveel speelgoed mee te nemen. Een leuk muziekje wordt uiteraard wel altijd opgezet. Hoe hard dit beleid van negeren ook klinkt, dit heeft een reden. We hebben namelijk gemerkt/ervaren dat hoe meer speelgoed we mee slepen en hoe meer aandacht we ze geven, hoe vervelender ze worden. Nu vermaken ze zich meestal met elkaar, naar buiten kijken, muziek luisteren, boekje lezen of met dat ene speelgoedje spelen (dat laatste klinkt wel een beetje zielig, geef ik toe).
Maar nu willen we komende zomer eigenlijk wel een heel eind richting het zuiden rijden (vooral richting de zon) en dan heb je het toch al snel over zox92n 1200 kmx85 Ondanks dat ik er dus zeer zeker voorstander van ben dat kinderen zichzelf moeten leren vermaken en dat de leukste momenten vaak ontstaan uit verveling, ga ik nou toch stiekem twijfelen over twee van die schermpjes op de achterbank. Want hoe makkelijk is het om gewoon even een filmpje op te zetten, vooral bij zox92n lange rit?? Ik ben er nog niet helemaal uit. Iemand een mening/tips of ervaring met z'n schermpje in de auto?
16 February 2011 at 12:00
Hahaha, zeer herkenbaar!
Wij kopen deze zomer ook twee schermpjes; vroeger had je die dingen ook niet of ze waren knetje duur. Ach ja, vroeger had je ook geen navigatie en mobieltje..
Wij hebben besloten om die schermpjes te kopen, zodat ze lekker een filmpje (of meerdere) kunnen kijken en dat ze dan niet om de 10 minuten vragen ‘zijn we er al’ of steeds alle speelgoed van elkaar afpakken en ruzie maken.
Als ik terugdenk aan vroeger denk ik van: hadden wij dat maar gehad, lekker filmpie kijken op de achterbank
16 February 2011 at 12:00
Ik kan me herinneren dat ik het ook ooit onzin vond. Wij zoeken sinds 3 jaar ook de zon op in de vorm van Zuid-Frankrijk. Het eerste jaar zonder schermpjes. Weet je wat kinderen altijd hoognodig moeten als ze zich gaan vervelen onderweg?….PLASSEN
Nu hebben we schermpjes en kunnen we lekker doorrijden. Hij staat niet continu aan, maar we denken niet meer zonder te kunnen. Het was de nog geen 100 euro bij de Aldi dubbel en dwars waard. Ik zou zeggen….doen! En dan vlak voor de vakantie wat nieuwe DVD’s regelen, zodat het voor de kids ook nieuw is en ze nog stiller zijn, hahaha. We hebben het er vast nog wel een keer over onder het genot van een bakkie. Of gewoon op het schoolplein……
Groetjes Ruth
16 February 2011 at 12:04
Wij gaan het dit jaar nog een keer zonder de beeldschermpjes proberen; Zuid-Frankrijk. Ik sta voor hetzelfde dilemma, scheelt in dit geval wel dat ik er maar xe9xe9n op de achterbank heb (nadeel is dat ik degene ben die dus eigenlijk al het vermaak moet aanreiken, 2 op de achterbank kan misschien ook iets van voordelen hebben. Maar das ook maar net hoeveel ze echt al samen kunnen etc.).
Nou ja, veel succes met kiezen. Als je ervoor kiest om het nog een jaartje zonder te doen heb je aan mij in elk geval een lotgenoot.
Aan de andere kant… nu zit je nog in het tijdperk dat je dit een dilemma noemt. Dat is over een paar jaar vast ook niet meer zo. Dus ik denk dat het vaak zal neerkomen op het uitstellen van iets waar je waarschijnlijk toch wel een keer aan toe gaat geven.
Nomaals succes!
16 February 2011 at 12:20
Volgens mij had mijn moeder een tas met kleine cadeautjes en mochten wij eens in de zoveel tijd een cadeautje uitpakken. En dan het liefst bij herkenbare punten (bv dxe9 olifanten op knooppunt A27/A6).
Werkte prima…. al waren wij al wel wat ouder dan Joris en Tijs.
16 February 2011 at 12:36
wij zitten ook in hetzelfde dilemma; idd 1200 km naar Italie…we hebben de allergezelligste kinderen, maar ik kan me voorstellen dat ze na 6 uur autorijden wel het een keer zat zijn. Johan is nog niet helemaal om, maar ik weet wel dat ze in de auto komen; al moet ik ze van mn eigen rekening betalen! (jaja, we hebben allebei nog een ‘eigen’ rekening…)
16 February 2011 at 13:07
haha herkenbaar… wij reden zo dat ritje vanuit het westen nog wel eens naar Enschede.. opgevouwen op de achterbank. Kinderen voor kinderen hard aan en meezingen.. of zelf liedjes zingen, of alle rode auto’s tellen.. etc..
Ik denk dat als wij vroeger schermpjes hadden gehad, we dan ruzie hadden gekregen over welk filmpje er aan mag.. zo lief als dat we voor elkaar waren
Succes met je dilemma!
16 February 2011 at 13:20
Dilemma opgelost: rond bedtijd wegrijden . . . . tegen de tijd dat ze weer wakker en fit zijn ben je er al bijna (files niet meegenomen . . . ).
Ik heb de schermpjes ook hoor, maar ze zouden ook nog goed zonder kunnen!
Groetjes,
Ratna
16 February 2011 at 13:52
Uit het verre Duitsland: Thijs kreeg nooit speelgoed, tenminste, we waren het 1x vergeten en toen was hij wonderbaarlijk lief, sindsdien kreeg hij nooit meer wat, en zat altijd lekker uit het raam te dromen, misschien niet 8 uur lang, maar wel bijna. Lucie is een ander verhaal, die verveelt zich na een uur al stierlijk. Toch hebben we nog steeds geen beeldschermpjes. Daar kijken ze hooguit een uur naar en dan zijn ze het op die leeftijd volgens mij ook zat. Misschien iets voor over 5 jaar?